Getdilər. Getdilər fit çala-çala, Getdilər atları çimizdirməyə – Bizi aparmadılar, Qulançar yığmağa, moruq dərməyə Bizi aparmadılar. Yalvarıb-yalvarıb, dil tökəndə biz onlar üstümüzə od ələdilər, qışqırıb-təpinib, hədələdilər: «Hələ uşaqsınız… nə yaşınız…
Bilirik, gənclər artıq oxumur divan şeirimizi. Necə oxusunlar? Nə üçün oxusunlar? Artıq o şeirlərin dilini başa düşmürlər ki. Onların dünyagörüşü, sənət anlayışları, gözəllik möhnəti də günü-gündən uzaqlaşır bizdən. Varlıq yayımlarında…
Ağlayan körpələrtək nəğməyə başlamayan mələklərə nə oldu? Axı xəbərdardılar bu toranda doğulan, zühuruna az qalan əbədi xilaskarı bətnində gəzdirəcək… Susqun-susqun süzülüb göstərdilər İmranın tərkidünya evini. Bir saflıq duyulurdu mələklərdə…
Pəncərədən pərdənin arasıyla otağa süzülən işıq tuşlanıb düz Akifin gözünə düşəndə o başa düşdü ki, işə getmək vaxtı gəlib çatıb. Əvvəl yerində qurcalandı, sonra çarpayıda oturub ayaqlarını sallayaraq divardakı zəngli…
Səməndərlə Lalə məktəbi bitirdikdən sonra heç həyatı düz-əməlli dərk etməmiş, valideynlərinin təkidi ilə evlənmişdilər. Arada-bərədə yaz yağışı kimi keçən mübahisələri olsa da, demək olar, xoşbəxt və firavan yaşayırdılar. Xoşbəxtlikdə Leyli…
Günümüzdə insanların zaman azlığından şikayətlənməsinə tez-tez şahid oluruq. Çox adam işlərinin və ya dərslərinin çoxunu vaxtında çatdıra bilmədiklərini deyir. Bu nədən irəli gəlir? Bunun əsas səbəbini tapmaq elə də çətin…
Tarixən təhsil müəssisələri şagirdlərinə elə ideyalar aşılayıblar ki, bu ideyalar o zamanın hakimiyyətinin xalqın zehninə yeritmək istədiyi fikir zərrəcikləridir. Bu fikirlər hər yetişən nəsildə fərqli olub. Bəzi güclər bu “təamlardan”…
Bəzən bu suallarla qarşılaşırıq: “İnsanın dəyəri nədir? Onu dəyərli edən nədir?”. Düzdür, tez-tez bu kimi suallar barəsində ətraflı fikirləşməsək də, düşüncəmizdə formalaşan bir dəyər anlayışı var. İnsanları bu dəyər tərəzimizdə…